P A R A S I T E

PARASITE  movie analysis by O. Berk TOKER
 Altın Palmiye ve Altın Küre ödüllerini kazanan ve Oscar ödüllerinde de 6 dalda adaylığı bulunan Parasite, şüphesiz ki seneye en çok damga vuran ve en çok tartışılan filmlerden. Genel çoğunluk Parasite’ı yılın en iyi filmi diye nitelendirirken, abartıldığını düşünenlerin sayısı da bir hayli fazla. Tartışmaları bir kenara bırakacak olursak Parasite hem çok güçlü bir görsel anlatım diline sahip olmakta hem de içerisinde fazlasıyla metafor barındırmakta.
Filmin açılış sekansındaki kadraj ve kamera hareketi bizlere ailenin maddi durumunun ve her
şeye rağmen umutlu olduğunun bilgisini veriyor. Ardından akşam yemeği sahnesindeki kadrajda
kameranın yakınlığı bizlere ailenin özgürlük anlamında ne kadar kısıtlı olduğunu gösteriyor.
Filmin ortalarında ise ailenin Park ailesinin evinde beraber vakit geçirdiği gece benzer bir kareyi
daha geniş bir açıdan görüyoruz. Bu da aile üyelerinin eylemlerinde daha özgür hissettiğinin
göstergesi. Film en temelinde alt ve üst sınıfın çatışmasını anlattığı için alt-üst ilişkisi de görsel
dille destekleniyor.
Parasite imgelemenin çok yoğun ölçüde kullanıldığı bir film. Oturup tüm metaforlardan
bahsetmek yazıyı çok uzatacağı için film içindeki en önemli ikili olarak gördüğüm taş ve
hamamböceği metaforlarından bahsetmek istiyorum. Filmin ilk dakikalarında Min karakterinin
Kim ailesine hediye olarak getirdiği taş önemli bir yere sahip. Min’in büyük babası Kim ailesini
saf, temiz bir aile olarak gördüğü için Min ile birlikte aileye zenginlik getirdiği düşünülen bu taşı
hediye olarak yollamak istemiş. Kim ailesi zamanla bir ‘parazit’ gibi zengin ailenin içine girip
çoğaldıkça ahlaki bir çöküntüye de uğruyor.
Yaşanılan bu ahlaki çöküntünün tavan yaptığı
noktada gerçekleşen sel baskınıyla taşın pis suyun içerisinden çıkartıldığını görüyoruz. Bu da bizlere ailenin filmin ilk başlarındaki temizliğinin artık varolmadığını, ailenin yozlaşarak bir kirlenmeye uğradığını gösteriyor. Finalde de taşın Ki-Woo tarafından temiz bir akarsuya bırakılması, yaşanılan olaylardan ders çıkartıldığının ve bir arınma sürecine girildiğinin göstergesi.
Filmin ortalarında Kim ailesinin Parkların evinde keyif yaptığı sahnede baba Ki-Taek o an
evlerinin orası olduğunu ve konforlu hissettiğini söylediğinde anne, Park ailesinin o dakika eve
döndüğü senaryoda babanın hemen hamamböceği gibi saklanacağını söylüyor. İlerleyen
dakikalarda da bu tam olarak gerçekleşiyor ve aile bir hamamböceği edasıyla hemen sehpanın
altına saklanıyor. Ayrıca filmin ilk dakikalarında yaşanan ilaçlama sahnesinde tüm aile
öksürürken babanın hiç aldırış etmeden işini yapmaya devam ediyor oluşu izleyiciye aslında
baba karakterinin sosyal konumunun farkında oluşunu, fakirliği tamamen içselleştirdiğini ve tam
anlamıyla bir hamamböceğine dönüştüğü mesajını veriyor.
Detaylardan biraz uzaklaşıp filmi genel anlamda değerlendirecek olursak birçok türü beraber işliyor olması ve bu geçişleri de hiç sırıtmadan yapması oldukça başarılı. Filmin bu kadar ilmek ilmek işleniyor oluşu çok güzel olmakla beraber finalinin bu denli zayıf kalması bir çuval inciri berbat ediyor. Spor salonunda baba ve oğul arasındaki planlar üzerine yapılan konuşma, insanın yaptığı hiçbir planın hayatta işlemiyor oluşu ve en iyi planın plansızlık olduğu önermesini finalde bir kez daha tekrarlıyor oluşu filmin finalini bir hayli zayıf kılıyor.

    Leave Your Comment Here